Bölüm 4906

Bölüm 4906: Bilgi Paradoks’u! II


Noah, Tüm bunları her geçen Ân daha da parlayan gözlerle Özümsedi; Zihni şimdiden BU Yaşayan Paradoks’un henüz dile getirmediği imaları Hız’la işliyordu.


BU Yaşayan Paradoks, sakin yüzeyinin altında mutlak bir kibir barındıran bir sesle devam etti.


“Çoğu Varoluş, BU Bilgi Paradoksu’nu Çözülemez bir gizem olarak kabul eder. Çelişki’yi kabullenir ve Varoluşlar’ına devam ederler. Ama ben... Çoğu Varoluş değilim.“


BOOM!


Gülümsemesi tehlikeli bir şeye dönüştü.


“Eski Ustam beni unutulmuş bir Âlem’in sokaklarında dilenirken, bulmadan öncesinden beri bu Paradoks’u ihlal ediyorum. Gözlemlenebilir Varoluş boyunca bunu yapabilen eşsiz tek Varoluş’um ve Bilgi’yi İçime alıyorum... Ama bu Bilgi, Varoluş’un Yok Edilemeyen Sonsuz Dokumalar’ından oluşuyor.“


Durakladı.


“Benim Varoluş’uma girdiklerinde, tamamen kaybolmalarına rağmen.“


Kelimeler, Noah’ın Bilinc’ine baskı yapan bir Ağırlık’la Mekanlar arasındaki Mekan’da asılı kaldı.


“Sana ne anlattığımı anlıyor musun, Osmont? Ben Varoluşta’ki En Temel Paradoks’un Yaşayan bir İhlali’yim. Bilgi içime girer. Bilgi içimde korunur. Ve yine de, aynı anda, bu Bilgi imkansız olması gereken şekillerde Sonsuz’a dek kaybolur. Her iki durumu da her zaman içimde barındırıyorum. Ben, Tüketen Boşluğ’um ve hiçbir iz taşımayan salıvermeyim. Ben, Et’e Kemiğ’e bürünmüş Paradoks’um.“


Gözleri uzaklara daldı.


“Bu Yeteneğ’i ilk keşfettiğimde, bunun sadece bir tuhaflık olduğunu düşünmüştüm. Varoluş’umun pratik bir uygulaması olmayan bir cilvesi. Ancak çağlar boyunca bunun gerçekte ne anlama geldiğini anladım. Varoluş’un Dokumalar’ını içime alabilirdim. Tüm o... Bilgi’yi. Varoluşlar’ı, Medeniyetler’i ve tüm Âlemler’i oluşturan Bilgi’yi Tüketebilirdim. Ve o Tükettiğim özü salıverdiğimde, onlarınki yerine benim imzamı taşıyacaktı.“


Sesi sertleşirken, tekrar volta atmaya başladı.


“BU Serpinti... çağlar’dır tükettiğim Bilgi’nin, şimdi orijinal Kaynaklar’ına ait Dokumalar yerine benim kontrolüm altındaki Dokumalar olarak Gözlemlenebilir Varoluş boyunca yayılan kasıtlı salıverilmesiydi.“


Volta atmayı bıraktı ve zar zor dizginlenmiş bir küçümseme barındıran bir ifadeyle Noah’a döndü.


“Gözlemlenebilir Varoluş’u oluşturan Bilgi, Somutlaştırdığ’ım Paradoks’un içine çekiliyor. Ve bu süreç tamamlandığında, Bilgi tamamen Tüketilip, Salıverildiğinde... Gözlemlenebilir Varoluş’un kendisi benim imzamı taşıyacak. Varoluş’u tanımlayan Dokumalar, benim Dokunduğ’um Dokumalar olacak.“


Ellerini iki yana açtı.


“Çağlar boyunca başarmak için çalıştığım şey bu. Giriştiğim Neden bu. Sadece Varoluş’u Ölçeklendirmek değil, Gözlemlenebilir Varoluş’un üzerinde işlediği temel Bilgi olmak. Varoluş’un tam kalbindeki Paradoks olmak.“


...!


BU Yaşayan Paradoks, ifadesi kibrinin altında gerçek bir şaşkınlık barındıran bir şeye dönüşmeden önce bu kelimelerin oturmasına izin verdi.


“Her şeyi hesaba kattım. BU Yaratığ’ın müdahalesini. Eski Ustam’ın acil durum planlarını. BU İlkel Kaos’un İstikrarsızlığ’ını. Neden’imi bozabilecek her değişken için hazırlanarak, çağlar harcadım ve hepsini kapsadığıma inandım.“


Noah’a, neredeyse saygıya benzer bir şey barındıran gözlerle baktı.


“Ve sonra... Yeni Bilgi basitçe araya sızdı.“


Bakışları, Noah’ın yanılsamalı Formu’nun etrafında dönen Sonsuz Mühürler’e kaydı.


“Tamamen Tüketemeyeceğ’im Sonsuzluklar ile parlak bir şekilde parlayan Bilgi. Paradoks’umun onu işleyebileceğinden Daha Hız’lı Yenilenen Bilgi. Onu Boşluğ’uma çekmeye çalıştığımda, ben onu işleyemediğim için... Basitçe kendisinden daha fazlasını üreten Bilgi.“


Hafifçe güldü.


“Şimdi, benim metodolojim senin İmzan’ı da Benimki’nin yanında yayıyor. BU Serpinti’nin dokunduğu her Âlem, benim Dokumalar’ımın yanı sıra senin Mühürler’inle de Tohumlanıyor. Yozlaşan her Medeniyet, benim Bilgim’in yanı sıra senin Sonsuzluklar’ını da alıyor.“


Gülümsemesi Enginlik ile Hayranlık arasında bir şeye dönüştü.


“Bu Ân için Çağlar boyunca çalıştım. Çağlar süren Tüketim ve Salıverme. Gözlemlenebilir Varoluş boyunca yayılacak Bilgi’yi hazırlamakla geçen Çağlar. Tahtada’ki her Parça’yı tam da olması gereken yere konumlandırmakla geçen Çağlar.“


Başını yavaşça salladı.


“Ve sen, aralarındaki BU En Genç Olan, uzun süredir Varoluş’un Medeniyetsel Ölçeği’nde bile olmayan biri... Kendini benim görkemli tasarımıma dahil etmeyi başardın.“


BOOM!


Gözleri, aralarındaki yanılsamalı Mekan’a baskı yapan bir yoğunlukla Noahınkiler’e kilitlendi.


“Bu, sadece çıldırtıcı bir şey değil mi?“


...!


BU Yaşayan Paradoks, gözleri parlak bir şekilde parlayan Noah’a bakarken, sözlerini tehlikeli bir gülümsemeyle bitirdi!


Çıldırtıcı bir şey.


Noah bunu düşündüğünde, gerçekten de öyleydi!


Ama kendini BU Yaşayan Paradoks’u incelerken, buldu; Çünkü konuşma şeklinden, gösterdiği hafif öfkeye rağmen, yüzeyin altında başka bir şey vardı. Görkemli Tasarım’ına beklenmedik bir değişkenin sızması koşullarıyla pek de uyuşmayan bir şey.


“Neden bu kadar... Rahatsın?“


Evet.


BU Yaşayan Paradoks tüm bunlar hakkında ürkütücü derecede rahattı. Hatta mutlu görünüyordu. Gözleri endişeden çok tatminden, kaygıdan çok beklentiden söz eden bir ışık barındırıyordu.


Noah’ın sözleri üzerine BU Yaşayan Paradoks, Mekanlar arasındaki Mekân’ın bir şekilde daha küçük hissedilmesine neden olan bir ifadeyle gülümsedi.


“Paradoksal olarak aynı anda hem Mutlu hem de Kızgın olabilirim.“


Sesi, Varoluş’unu Tanımlıyor gibi görünen o derin sakinliği barındırıyordu.


“Çünkü her Eylem’le, her seçimle birlikte bir tepki vardır. En görkemli Mutlak’tan en küçük Ölüm’lü Bilinc’ine kadar Gözlemlenebilir Varoluş’taki her şey bu İlke üzerinde işler. Etki ve Tepki. Neden ve Sonuç. Seçim ve Netice.“


Tanım ve Tanımsızlık Dalgalar’ı dilencimsi Formu’nun etrafında dönerken, ellerini arkasında kavuşturdu.


“Her şey seçimlere dayanır. Seçimlere!“


BU Yaşayan Paradoks’un gözleri, o devam ederken, korkunç bir Fanatizm ışığıyla parladı; Ses’i her kelimeyle daha da yoğunlaşıyordu.


“Sana Gözlemlenebilir Varoluş’un doğası hakkında çoğu Varoluş’un kabul etmeyi reddettiği bir şey söyleyeyim. Determinizm. Determinizm! Her Âlem’deki her Bilinc’in gerçekleştirdiği tüm Olaylar’ın, tüm Eylemler’in, tüm Kararlar’ın, onlardan önce gelen Dokumalar tarafından önceden belirlendiğine İnananlar var. Kullandığımız Medeniyet Otoritesi’nin, yürüdüğümüz Yollar’ın, yüzleştiğimiz düşmanların ve seçtiğimiz müttefiklerin... Hepsinin, biz seçim yaptığımızı algılayacak kadar Bilinçlenmeden çok önce sabitlendiğine inananlar var.“


Yozlaşmış Proto-Madde ve Sonsuz Mühürler dönen karışım içinde volta atmaya başladı.


“Eğer Varoluş’un her Dokuma’sı kendinden önceki Dokumalar’dan geliyorsa, o zaman gelecek bizim kararlarımızla yarattığımız bir şey değildir. Zaten var olan, seçim illüzyonu aracılığıyla ona varmamızı bekleyen bir şeydir. BU Yaratığ’ın bana karşı savaşı mı? Önceden belirlenmiş. Ustama ihanetim mi? Önceden belirlenmiş. Senin BU Dörtlü arasındaki BU En Genç Olan olarak ortaya çıkışın mı? Sen daha doğmadan önce Varoluş’un Dokusu’na zaten Dokunmuştu.“


...!