Bölüm 5062

Bölüm 5062: Meydan Okuma! I


Noah, onun sözlerini hak ettiği özenle dinledi.


Onun Hikâye’si, Noah’ın beklediği gibi değildi. Gurur, aptallık ve kendisine biçilen rolün Ötesi’nde bir şey Yaşama Arzu’su… Bunlar, tam olarak kendinden bir parça bulamasa da anlayabildiği motivasyonlardı. Daha büyük Olma’yı Hâk Etmediğ’ini hissettiği için kendini küçültmüştü. Deneyinin başarısız olduğunu kabul etmeyi reddettiği için acı çekmişti.


Onun tavsiyesine uymayı reddetse de, buna saygı duyabilirdi.


“Büyüdüğüm yerde, gittiğim Devlet Okul’unun yakınında bir Özel Okul vardı.“


Sesi, Kadın’ın önceki sakinliğine uygun bir sükunetle çıktı.


“Çok farklı Kurumlar’dı. Özel Okul’da Üniformalar, Kapılar ve Pahalı Arabalar süren Ebeveynler vardı. Devlet Okul’unda ise Metal Dedektörler, Aşırı Kalabalık Sınıflar ve ben gelmeden Yıllar önce ilgilenmeyi bırakmış Öğretmenler vardı.“


Beklenmedik cevabı karşısında Kadın’ın yüzündeki ifadenin merakla değiştiğini fark etti.


“Bazen öğle yemeği saatlerinde, bu iki çok farklı Dünyan’ın arasında yer alan bir Park’a yürürdüm. Ve o Park’ta, Özel Okul’dan bir Kız’la arkadaş oldum. O kadar Güzel, Zeki ve Nazikti ki, bu bana durumlarımızın aslında ne kadar farklı olduğunun farkında olmadığını düşündürüyordu.“


Noah’ın Hayal’i görüntüsü hafifçe değişti; Sanki Sonsuzluklar kadar uzun bir süre boyunca Erişemediği Anılar, onu şaşırtacak kadar net bir şekilde su yüzüne çıkmıştı. 


“Arkadaşlar’ı bizim Arkadaşlığ’ımızı öğrendiğinde, beni köşeye sıkıştırdılar. İkimizin farklı Dünyalar’da yaşadığımızı söylediler. Onun yanında kendimi öne çıkarmayı bırakmam gerektiğini, onun benim gibi önemsiz birine sadece nezaket gösterdiğini söylediler. O çok Üstte’ydi. Ben ise Alt’ta.”


Gözleri, çocukluğundan beri hiç azalmayan bir meydan okuma ile Eon’un Altın rengi bakışlarıyla buluştu.


“Söylesene, sence o Kız’ı görmeyi bıraktım mı?”


Cevap vermesini beklemedi.


“O, Soy’lu Bir Kız’dı. Ve o yurtdışına gidene kadar onu görmeyi hiç bırakmadım. Benim Lig’inin dışında olması gerekiyordu. Herkes bana öyle söyledi. Arkadaşlar’ı bana öyle söyledi. Sonunda Âile’si de bana öyle söyledi. Umurumda değildi.“


Gülümsemesi, Tiranlığ’ın ne anlama geldiğini anlamadan önce bile onu tanımlayan o Tirânlığ’ı barındırıyordu.


“Söylesene, sence bu durumda ne yaparım?“


...!


Sözleri görkemliydi, kendisine Anlatılan Hiyerarşiler’i kabul etmeyi reddeden Beyanlar’dı!


BU Eon ona yine sakin bir şekilde baktı. O’nun Hikâyesi’ne cevap vermedi, benzetmesinin nedense hatalı olduğunu açıklamaya çalışmadı, Varoluşsal Tanımlamalar’a karşı gelmenin sonuçlarının Özel Okullar’ın sosyal Hiyerarşiler’ine karşı gelmenin sonuçlarından çok ama çok farklı olduğunu belirtmedi.


Sadece beklenen davranışı teyit eden bir Numune’yi gözlemler gibi onu gözlemledi.


Noah, zihninde başka bir soru oluşurken, ona baktı.


“Yaldızlı bir Yaşam Formu olarak, neden sana bu kadar çok Gözlemlenebilir Güç Akıyor? O kadar çok Güc’ün var ki, içindeki Dokumalar’ım onu Aktarmak’tan başka çare bulamıyor.“


Eon’un ifadesi, sabra yakın bir şeye dönüştü.


“Yaldızlılar, Gözlemlenebilir olan her şey tarafından Kutsanır ve Beslenir.“


Sesinde, bunları öğrenmesine hiç izin verilmemiş olanlara temel bilgileri açıklayan birinin tonu vardı.


“Bağlamsal olarak henüz Sonsuz değil, ama tüm Yaldızlılar neredeyse Sonsuz Miktar’da Gözlemlenebilir Güc’e serbestçe Erişebilirler. Vakochev’in Varoluş’unun Alt Ölçekler’ini geçmek bizim için daha kolaydır. Sınırlı Olanlar, Proterozoik Dönem’den sonrasını Asla ama Asla Göremezler.“


Ona, hiçbir yanlış anlaşılmaya izin vermeyecek kadar açık bir şekilde baktı.


“Sen... Proterozoik Dönem’den sonrasını asla göremeyeceksin.“


>>Sınırlı Yaşam Formlar’ı için İlerleme Sınırlama’sı onaylandı.>>


>>Maksimum Tavan: Proterozoik Ölçeğ’i.>>


“Yaldızlılar Hiç Bir Şey Yapmadan Zaman’la İkinci Ölçeğ’i Geçebilirler. Biz böyle Doğduk. Gözlemlenebilir Olan’a erişimimiz sadece Avantajlar’dan Bir’isidir. Sadece Bir’isidir.“


Altın Dövmeler’i, sözlerini vurgulamak istercesine ışıkla parıldıyordu.


“Ölçekler’le Farklı Şekil’de etkileşime giriyoruz. Sonsuzluğ’a karşı oldukça büyük Direnc’imiz var ve bu, Sınırlı Olanlar’ın Hayal Edebileceğ’inden çok daha fazlası. Sana tüm bunları anlatıyorum, ama yolundan sapmayacağın anlaşıldığı için bu Çabalar’ım boşuna gibi görünüyor.“


Noah, onun sözlerini sindirirken, gözlerinde hâlâ sert bir ifade vardı.


Sınırlanmış Olanlar, Proterozoik Ölçeğ’in Ötesi’ne asla ilerleyemezdi. Bu, Varoluş’un kendi Tür’üne Biçtiği Tavan’dı. Bu, kabul etmesi gereken Sınır’dı; Asla Aşmama’sı gereken Sınır, Asla Ötesi’ne Bakmaması gereken Yükseklik idi. 


Yavaşça başını salladı.


“Senin aracılığınla Yaldızlılar’ın ayrıcalıklarından birine ulaşmışsam, neden vazgeçeyim ki?“


Gülümsemesi, İmkansızlığ’ı kabul etmeyi reddeden bir inanç içeriyordu.


“Senin zevk aldığın şeyden ben de zevk almak istiyorum.“


>>Karar kaydedildi: Quintessence Infiniforce bağlantısı korunacak.>>


BU Eon uzun bir süre sessizce ona baktı.


“O Mantar’la aptal geçmiş Hâl’ime yardım etmemiş olsaydın, seni söylediğim şeyi yapmaya zorlayabilirdim.“


Sesi ölçülü ve kesin çıkıyordu.


“Teşekkür olarak, bunu yapmayacağım. Ama sana bu şekilde teşekkür etme seçimim, senin için bir Felaket olarak da görülebilir, çünkü bunun sana gelecekte ne getireceğini biliyorum.“


Ondan uzaklaştı, Beden’i yaklaşan ayrılışı ima eden bir ışıkla parıldamaya başladı.


“Seçimini yaptın. Bu konuda seninle tartışmayacağım. Sadece hazır ol.“


Durakladı, omzunun üzerinden geriye baktı.


“Yanlışlıkla öğrendiklerinde, tek umursadıkları Varoluş’un sen olacağı gerçeğiyle rahatlayabilirsin. Sadece seni yok edecekler. Ailen ya da emrindeki hiç kimse zarar görmeyecek.“


Altın rengi gözleri son bir kez onun gözlerine takıldı.


“En azından bu var. Seçimin sadece kendi Yıkım’ını getirecek ve diğerleri senin için yas tutacak.“


Noah’ın gözleri, onun sözleri üzerine keskin bir şekilde parladı.


“Peki ya bunun olmasına izin veren sen ne olacaksın?“


BU Eon’un sakin cevabı, Matematiksel bir gerçeği belirten birinin kesinliğiyle ortaya çıktı.


“Sana söyledim. Ben Hafif bir Ceza Alacağ’ım. Sen ise Yok Olacaksın.“


HUUM!


Bu sözlerle, figürü yükseldi ve Gözlemlenebilir Varoluşlar’dan kaybolmaya başladı.


Altın ışık, vücudunun etrafında toplandı. O Ayrılıyordu, birkaç saniye öncesine kadar Varoluş’undan haberdar olmadığı Varoluşlar Hiyerarşi’sine geri dönüyordu.


Noah, ona meydan okurcasına baktı; O da ona karşılık verdi.


İkisi, aralarındaki Mesafe’yi Aşarak, bakışlarını birbirlerine dikti; Yaldızlu ve Sınırlı, onun kabul etmeyi Reddettiğ’i Tanımlamalar’a göre Üstün ve Aşağı.


O, O’nun Varoluş’undan Quintessence Infiniforce’sini çekmeyecekti. O yollardan kendisine akan Gözlemlenebilir Güc’ü teslim etmeyecekti. Onun bu kadar rahat bir kesinlikte öngördüğü Yok Oluş’u kabul etmeyecekti.


Sonunda, o iç geçirdi.


Sonra... Ortadan kayboldu.




Not: Ne düşünüyorsunuz? Biraz Absürt. Ayrıca Güncel’de Yeni Bir Terim daha Çıktı. Pulse(Darbe). Hahahahahah. Çok seviyorum durmadan Yeni Gelen Şeyler’i.