Bölüm 5359

Sonra o Varoluş’un bakışları onun üzerinden geçip, Noah’a, ardından da onun omzundaki Küçük Kız’a yöneldi ve ikisini de açıkça ilgiyle süzdü.


“Gerçi itiraf etmeliyim ki, burada olanlarla ilgili yardım istemek için Kutsal Topraklar’a haber gönderdiğimizde, cevabın yeni bir Kılıç şeklinde geleceğini hiç tahmin etmemiştik. Potansiyel çözümü buraya getirdiğinizi belirten mesajı gönderdiğinizde, gerçekten de iki kez bakmak zorunda kaldım...“ Bakışlar, değerlendirircesine üzerinde durdu.


“Ve bir çocuk. Merakımızı bağışlayın. Arkethys, yeni Yemin Edenler’in getirildiği bir yer değildir.“


“Şimdilik gerekçeyi kendime saklarsam, sen de benimkini bağışlarsın, Andro,“ dedi Dame Seraphine sakin bir sesle.


“Emir yukarıdan geldi. BU İkematgâh’dan. Sanırım bu, benim açıklamamdan daha fazla cevap verir.“


Bu, Üç Beşinci Ölçek Varoluş’un dikkatini çekti!


En öndekinin gözleri keskinleşti ve tavırlarındaki nezaket, ciddiyete yakın bir şeye dönüştü.


“BU İkametgah...“


Kaleyi ve Ötesinde’ki sürüklenen bölgeyi işaret etti.


“Nedenini anlıyorsunuz. Hükümdar Kraliçe’nin BU İkametgah’ı, Arkethys’i Majesteleri’nin emrindeki güçlerin önemli Varoluşlar’dan biri olarak sayar. Bu yer aracılığıyla, tabakalarındaki Cevher sayesinde, Dördüncü Ölçek Kaynak Yaşam Formlar’ını sayısız üretiriz ve asla Beşinci’ye ulaşamayacak Varoluşlar’ı Beşinci’ye yükseltiriz. Haha, Arkethys bir Demirci Ocağ’ıdır! Muhteşem bir Demirci Ocağ’ı! Majesteleri’nin diğer amaçları için gerekli olan güçlüleri yaratır. Bu yüzden Demirhane çatlamaya başladığında, mesele çok hızlı bir şekilde gündeme gelir.“


Arkasını döndü, Obsidyen parıltısı yüz hatlarında kaydı. “Hmm, işte bu yüzden, buraya gelme amacınız olmayan misafirperverlikle zamanınızı boşa harcamayacağım. Neden sizi en büyük istikrarsızlığı gösteren bölgelerden birine götürmüyoruz? Neyle uğraştığımızı kendi gözlerinizle görebilirsiniz.“


Dame Seraphine bir kez başını salladı. “Önden git, koca adam.“


Üç Beşinci Ölçek Varoluş’u dönüp, Kale’nin derinliklerine doğru ilerledi ve grup da onları takip etti; Yapı’nın kalbindeki nispeten güvenli sığınaktan çıkıp, sürüklenen kristallerin ölümcül Mavi karanlıkta asılı durduğu açık şaftlara doğru geri döndüler.


Noah, her şeyi çok yakından gözlemledi ve Ânaliz Etti!


Kalenin merkezinden ayrıldıkları Ân’da çevre yeniden üzerlerine çöktü; Bağlanmış Sonsuzluk ve BU İlkel Kaynak, içinden geçen her Varoluş’u Ezip, geçiyordu ve Kılıçlar yürürken, savunmalarını sağlam tutuyorlardı.


Richard, kimseye özel olmayan alçak sesli bir yorum akışı sürdürdü; Parlak gözleri, geçtikleri Katmanlar’ı katalogluyordu.


Botswana, bir eli Silahının bulunduğu yerden hiç uzaklaşmadan, kasvetli bir sessizlik içinde yürüdü. Lianna hiçbir şey belli etmedi; Sakin bakışları kalenin işçileri ve sürüklenen Kara Kütleler’i üzerinde dolaştı.


Noah, Seo-Yeon omzunda rahatça otururken, tüm bunların içinden geçti; Arkethys’in öldürücü Varoluş’u ikisinin üzerine sanki hiçbir şey yokmuş gibi çöktü ve algısını önlerindeki bölgeye yaydı.


Gigaparsekler’ce Mesafe’yi Aştılar ve sonunda... Gitmeleri gereken yere vardılar!


En fazla istikrarsızlık gösteren bölge, devasa, Sonsuz bir Maden Ocağ’ıydı!


Maden’in girişi, Yiyen bir şeyin açık ağzı gibi onları bekliyordu.


Gigapersekler’ör Öçülecek kadar Geniş bir Küme’ydi, sürüklenen kristal bir kıtaya oyulmuş bir yara idi.


Obsidyen-Mavi’si, sivri kristal dişler açıklığı çevreliyordu; ağzı, Arkethys’in ortam ışığının ulaşamadığı bir karanlığa iniyordu ve tüm bu Yapı, çoktan pek çok şeyi yemiş ve daha fazlasını yemeye hazır bir canavarın sabırlı açlığıyla orada duruyordu.


Yanında sadece birkaç Kaynak Yaşam Formu kalmıştı, bir avuç Dördüncü Ölçek’li Varoluş ve iki Beşinci Ölçek’li Varoluş ve onlar bile Made’nin Ağzı’ndan dikkatli bir mesafe tutuyorlardı!


Noah, dikkatini bölgeye yönelttiği Ân’da bunun nedenini anladı.


Burası... Nabız atıyordu.


Tüm Küme, maden ve etrafındaki kristal ile Ötesinde’ki sürüklenen karanlık, sanki orada bulunmaması gereken bir kalp gibi, yavaş ve düzenli bir ritimle, içeri ve dışarı, atıyordu. Ve bu Nabız boş durmuyordu!


O, bunun mekanın bağlanmış güçlerine uzanıp, onları çekerek, tabakalar içindeki Sonsuzluk ve BU İlkel Kaynak üzerinde etki ettiğini, onları doğal olmayan dengelerinde tutan bir şeyi gevşettiğini hissedebiliyordu. İşte istikrarsızlığın Kaynağ’ı buydu!


|Analiz: Bilinmeyen bir Kaynak’tan gelen Kararsız bir Darbe, Arkethys’in bu bölgesinde yayılıyor. Darbe, mevcut Yaşam Formlar’ının ve Otoriteler’in temel yapısına doğrudan etki ederek, hem Sonsuzluğ’u hem de BU İlkel Kaynağı dengesizleştiriyor. Mekanizması, sıradan anlamda bir Tükenme veya Hasar Değildir. Her bir Otorite’nin doğasını başka bir şeye, ikisine de ait olmayan yabancı ve kararsız bir Doğa’ya dönüştürür.|


|Yaşam Formlar’ı Üzerinde’ki Etki’si: Darbe’ye yeterince uzun süre maruz kalan Varoluşlar, kendi Kaynak Tapılar’ında bir çöküş yaşar. Onları oluşturan Otoriteler bu yabancı doğaya dönüştürülür ve dönüşüm yayıldıkça, Varoluş’un Kimliğ’i Değişir ve sonra Silinir, yerine Tanınamaz ve Dengesiz bir şey bırakır. Daha zayıf Varoluşlar en hızlı şekilde değişir. Darbenin derinliklerine doğru gidildikçe, Çöküş Hızlanır.|


|Değerlendirme: Bu, doğal bir istikrarsızlık değildir. Bunu yapan bir şey var. Nedeni teyit edilmedi.|


Noah’ın Varoluş’u titredi!


Bu, Arkethys’in ezici çevresel baskısı, bir Varoluş’u yıpratmaya çalışan basit bir ağırlık değildi. Bu daha incelikli ve daha kötüydü. Nabız, onun Güc’ünün Ötesi’ne, Güc’ünün altındaki şeye, onun ne olduğuna doğru uzandı ve onu yabancı bir şeye, artık o olmayan bir şeye dönüştürmeye çalıştı!


Seo-Yeon bile buna kaşlarını çattı; Her şeyde, kendisi de dahil olmak üzere, çok net bir şekilde gördüğü derin Yapı’da Nabız’ın işlediğini hissedince, parlak ve kaygısız yüzünde kırışıklıklar belirdi.


Ve Noah, dikkatini içe çevirerek, kendisini koruyan şeyi buldu.


Bu, Kaynak Barbar’ın Âura’sı değildi, en azından öncelikle değil, gerçi Âura da yardımcı oluyordu.


Bu, Osmontian Mutlak Sonsuzluk’tu. Kimliğ’i, ondan çözülüp, gitmek yerine Temel’ine işlenmiş olan Sonsuzluğ’u, tam da Nabız’ın kavrayamadığı şeydi!


Nabız, doğayı dönüştürerek ve Kimliğ’i silerek, çalışıyordu ve Noah, Kimliğ’ini Sonsuzluğ’unun Kırılmaz Çekirdeğ’i Hâl’ine getirmek için her şeyini harcamış, kendini Birinci, Sınırsızlığ’ı ikinci sıraya koymuş, Benliğ’i yiyen Mutlak Sonsuzluk Versiyon’unu reddetmişti. Burada, Benliğ’i Yiyerek, Varoluşlar’ı öldüren bir yerde, bu seçim onu bütün tutan duvar olmuştu!


Seo-Yeon o kadar korunaklı değildi. Onun İkili Doğa’sı olağanüstüydü, ama o Gençti ve Kimliğ’i tam olarak şekillenmemiş olduğu için Nabız Gençler üzerinde en hızlı şekilde etki ediyordu. Bu yüzden, Kaynak Barbar’ın Âurası’nı onun üzerine yaydı, Obsidiyen rengi Altın rengini onun Minik bedeninin etrafına sardı ve Kimliğ’i, kendisininkinin sığınağı içinde sabitlendi.


Hemen gülümsedi, kaşlarını çatması geçti ve başını kucakladı.


“Teşekkür ederim!“ diye mırıldandı saçlarına doğru ve merakı tamamen geri kazanmış olarak, o korkunç Güzellikte’ki madeni izlemeye geri döndü!