Eternally Regressing Knight

“Sen bir dahisin“ çocukken duyduğu bu kelimeler birer zehirdi. Encrid şovalye olmayı düşlüyordu, ama çok geçmeden bunun nafile olduğunu fark etti.
“Bu yetenekle kılıcın yolunda yaşamakmı istiyorsun?“ Bazıları ona güldü. “pes et gitsin“ Bazıları ona bunu yapmamasını tavsiye etti.
Buna rağmen, hayali sarsılmaz kaldı. Daha az uyudu, daha fazla koştu, ve daha fazla antrenman yaptı. Bir gün, boynuna bıçak saplanarak öldü.
Encrid gözlerini tekrar “Bu günün“ sabahına açtı.