The Youngest Daughter of the Villainous Duke

Lise öğrencisiyken romandan o kadar etkilenmiştim ki yazmayı bıraktım.

Ve şimdi ana karakter yerine yardımcı karakterin vücuduna sahibim. 7 yaşında, isimsiz yetim bir kızdı…

Gerçekten yorulup o yerden kaçana kadar başkalarının tacizine katlanmak zorunda kaldım. Ama yakalandım ve köle olarak satıldım.

Hayatımın sona erdiğini sanıyordum… Ama beni kurtaran kişi, romanın en önde gelen kötü adamı Henriette idi.

İmparatora bir kukla gibi davranıyor. Orijinalinde son derece acımasız olmakla ün yapmış ve aristokratların boğazını kesme hobisine sahip bir kişi.

…Bu benim biyolojik babam mı?

Ama bu korkunç ün dışında onunla yaşamak da fena değildi.

“Tamam bebeğim“

“İstediğini yapabilirsin. Bir şey istersen, ailedeki herkes senin istediğini yapar.”

Bir dakika… Ben böyle bir roman yazmadım mı?