Bölüm 5108

BU Beholder ile konuştuktan sonra, Noah’ın bedeni bir Ân parladı.


Sadece BU Infiniverse ve Ruination’ın Tezahürler’inin süzüldüğü bölgeye, İçsel Varoluş’u içinde inşa ettiği her şeyin merkezindeki o Alan’a çıktı. Çok Renk’li bir parlaklık Okyanus’u her yöne uzanıyordu ama burada, tam kalbinde, neredeyse bir sükûnet gibi bir şey vardı.


BU Infiniverse’nin İnsan’sı Formu’ndan çıkan Sonsuz İpler’i izledi.


Bu İplikler, derinliklerindeki her şeyle olan bağlantısını ilan eden Düzenler’de, Üç Bin Alem’e doğru uzanıyordu. Ve şimdi bu İplikler, Çok Renk’li altın Hadean ışığıyla kaplanmaya başlamıştı; O’nun başlattığı dönüşüm, onun yönlendirdiği yolu izlerken, Mimarisi’nin her yerine yayılıyordu.


O ortaya çıktığında ikisi de ayağa kalktı.


BU Infiniverse’nin İnsan’sı Formu değişti, o Sayısız İplikler sanki sadece bağlantılar değil de onun İradesi’nin uzantılarıymışçasına onunla birlikte hareket ediyordu. Ruination’ın Hayali figürü hafifçe somutlaştı, onun Varoluş’unu fark edince yüz hatları daha belirgin hâle geldi. Onlar, sadece farkındalığın Ötesi’nde bir şey barındıran bir dikkatle ona baktılar.


Elini sallayıp, gülümsedi, oturmaları için işaret etti.


Onlar oturdu ve o da, BU Yağmur Çağ’ının Yağmur’unun Son’u gelmeden yağdığı o çok renkli parlaklık alanına gelip, yanlarına oturdu. Bir Ân için, sadece etraflarındaki her şeye baktı. Dönen Âlemler. Genişleyen Topraklar. BU Infiniverse’nin Temeller’ine yavaşça yayılan Dönüşüm.


Burası huzurluydu.


Gözlemlenebilir Varoluş’ta olup, biten her şeye rağmen, BU Beholder’ın uyarılarına ve BU Yaldızlı’nın temsil ettiği tehlikelere rağmen, burası başka hiçbir yerde hissedilmeyen bir şekilde ev gibi geliyordu.


“Benim Rüya’m benim Rüya’m,“ dedi yumuşak bir sesle. “Siz ikiniz...“


Cümlesini bile bitiremedi.


Çünkü onların Rüyalar’ını zaten biliyordu. Her zaman biliyordu, bağlantılar aracılığıyla onların inancını hissetmişti. Onlar, diğerleri gibi ondan ayrı değillerdi. Onlar, onun dönüştüğü şeyin bir parçasıydı ve o da onların dönüştüğü şeyin bir parçasıydı.


Ruination’ın hayali formu yakına süzüldü.


Yanına oturdu. Sonra, nazikçe, hayali başını onun omzuna yasladı. Hareketi şefkat doluydu.


“Benim Rüya’m Efendim.“


Sesi yumuşak ama kararlıydı.


“Ben Hayal’imi yaşıyorum.“


Infınıverse de hareket etti.


Onun formundan akan Sayısız İplik ve Çizgi, hareketle birlikte kaydı ve onları çevreleyen Çok Renk’li Okyanus’un üzerinde dans eden ışık desenleri yarattı. Noah’ın arkasına oturdu, sırtları birbirine değdiğinde, Sınırsız Sonsuzluk bu temastan fışkırdı. Aralarındaki bağlantı daha parlak bir şekilde Alevlen’di, Mavi ve Altın ışıklar birbirine dokundu.


“Senin yapmak istediğin şeyi ben de yapmak istiyorum.“


Sesinde, etrafındaki her şeye baskı yapan bir kararlılık vardı.


“Senin öldürmek istediğini ben öldüreceğim. Senin korumak istediğin herhangi birisi ölmeyecek.“


Yüzündeki ifade, Ruination’ın sergilediğiyle eşdeğer ya da onu Aşan bir inanç barındırıyordu.


“Varoluş’ta, sadece Efendi vardır. Rüya budur. Benim Her Şeyim budur. Varoluşlar ölür, Sığırlar ölür, Akrabalar ölür; Benlik de ölebilir. Ama senin ihtişamın asla ölmez, bunu ben garanti ederim.“


BOOM!


...!


Noah, her iki yönden de içinden akan bu Sınırsız inancı hissederken, gülümsedi.


Ruination omzuna yaslanmıştı. BU Infiniverse sırtına baskı yapıyordu. Varoluş’uyla birleşmiş, onunla birlikte büyümüş, ne olursa olsun onun yanında duracak İki Bilinç. Hayaller’i karmaşıklıklarına rağmen basitti; Tamamen ona odaklanmışlardı; Bu, baskı gibi hissedilmesi gereken bir durumdu ama bunun yerine Güç gibi hissediliyordu.


Her şeyi hissetmek için gözlerini kapattı.


“Düşmanlarımız, bizim anlamadığımız Varoluşlar’dır,“ dedi yavaşça. “Ama biz de onların anlamadığı Varoluşlar’ız.“


Çok Renk’li Okyanus etraflarında dalgalandı.


“Zayıfız, ama aynı zamanda değiliz. Çünkü biz BU Yaldızlı Olanlar’ı biliyoruz ama onlar beni ve Yaşam Aşamam’ı bilmiyorlar. Hadean’ı bilmiyorlar.“


Gözlerini açtı.


“Yani, Ubergulden Adelheid ve BU Beholder’ın açıkça ortaya koyduğu gibi, tehlike muazzam olsa da, kendi benzersiz Yollar’ımızla hareket edebiliriz. Ne olduğumuzu gizleyebilir ve maskeleyebiliriz. BU Infiniverse’nin ne olduğunu. Bizden daha güçlü olanlardan bile.“


BU Infiniverse’nin arkasında hafifçe kayma hissetti, merak bağlantıları üzerinden baskı yapıyordu.


“O kadar güçlü olanlardan saklanmak Mantıksız, İmkansız ve Paradoksal görünebilir. Ama neden olmasın? Hadean’ın Sınıflandırma’sı onların bilgisi dışında var. En azından, umarım öyle olur.“


Gülümsemesi daha keskinleşti.


“Öyleyse İmkansızlıklar’ı mümkün kılalım.“


BU Infiniverse’nin sesi parlak bir merakla ortaya çıktı.


“Usta’nın aklında ne vardı?“


Noah, sanki uzaktaki bir şeyi Kavramak istercesine elini kaldırdı.


O konuşurken, önlerindeki Varoluş değişmeye başladı. Işık, sözlerine uyan şekillerde toplanmaya başladı; Kavramlar’ın görselleştirmeleri, Usta’nın Otorite’si onları var ederken, ortaya çıkıyordu.


“Son zamanlarda ilgilenmekten ve üzerinde düşünmekten keyif aldığım Terimler’den biri, Teorik Fizikte’ki... Boyutlararasılık Terim’idir.“


Önlerinde, bir Kağıt Yaprağ’ı kadar ince, düz bir ışık Düzlem’i belirdi.


“Düzlem, İki Boyut’lu bir Dünya’nın Sakinler’i olduğumuzu hayal edin. Bir Düzlem, sadece Uzunluk ve Genişliğ’in olduğu, ama Yüksekliğ’in olmadığı bir Düzey’de hayatlarımızı yaşıyoruz. İleri, Geri, Sol’a ve Sağ’a hareket edebiliriz, ama ’Yukarı’ Kavram’ı sadece ulaşılması İmkansız olmakla kalmaz, hayal edilmesi de İmkansız’dır.“


Düzlem dışa doğru uzandı, yüzeyinde sadece iki yönde hareket eden minik figürler belirdi.


“Dördüncü bir Boyut olan Zaman içinde de hareket ediyoruz, ancak bunu sadece tek yönde deneyimliyoruz. Yani, çoğunlukla. Ben, Zamansal Geçiş’i kullanmadığım sürece.“


Hafifçe gülümsedi.


“Ama konudan saptım. Bunların hepsi İki Boyut’lu düşünme. Şimdi bir Nesne’nin Üç Boyut’lu olduğunu düşünün.“


Düzlem’in üzerinde bir Ateş Küre’si belirdi ve yavaşça ona doğru alçaldı.


“Basit bir Ateş Topu diyelim. Eğer Düzlük Düzlem’i üzerinden alçalıyor olsaydı, sakinlere katı bir Küre olarak görünmezdi. Bunun yerine, genişleyen bir daireye dönüşen minik bir nokta olarak ortaya çıkar, sonra tamamen yok olmadan önce tekrar bir noktaya küçülürdü.“


Görselleştirme tam da onun tarif ettiği gibi gerçekleşti; Düzlemde’ki Düz figürler, genişleyen ve daralan daireye hayretle tepki verdiler.


“Bir mucizeye tanık olduklarını düşünürlerdi. Tam olarak Algılayabilecek duyusal araçlara sahip olmadıkları, Daha Yüksek bir Boyut’tan gelen bir müdahale. Daha Yüksek bir Gerçekliğ’in sadece bir parçasını gördüler.“


Noah’ın gözleri daha parlak bir şekilde parladıkça, görselleştirme kayboldu.


“Boyutlararasılık, tamamen Farklı Boyutlar’da var olan ve Bizim Algılayamayacağ’ımız şekillerde hareket eden Güçler’i, Otoriteler’i veya Varoluşlar’ı tanımlar. Bu Terim’i BU Infiniverse’e dahil etmek istiyorum. Öyle ki, hiç Algılanamayasınız.“


Ayağa kalktı; Hareket ederken bile Ruination ve BU Infiniverse ile olan bağlantısı devam ediyordu.


“Kendimizi İki Boyut’lu ya da Üç Boyut’lu, BU Yaldızlı Olanlar’ı ise Üç Boyut’lu ya da Dört Boyut’lu olarak görmemizin bir önemi yok. Her ne kadar mantıksız olursa olsun, Potansiyel herhangi bir Boyut’taki her şeyden neyi gizleyebileceğime kendim karar vermek istiyorum.“


Yeni Görselleştirmeler ortaya çıktı; Kendi içlerine Sonsuzca Katlanıyor gibi görünen Minik Kıvrım’lı Yapılar.


“Sicim Teori’si, Sayısız Boyut olduğunu söyler, ancak çoğu, kimsenin göremeyeceği kadar Küçük, Sonsuz Derece’de Küçük Alanlar’a kıvrıldıkları için Algılanamaz. Mümkünse bunu yapmaya başlamamızı istiyorum.“


Sesi, inancıyla birlikte daha ağırlaştı.


“Her şeyi mümkün kılan Sonsuzluğ’u kullanmak. BU Infınıverse’yi Sıkıştırmak ve Küçültmek. Onu, daha güçlü Varoluşlar ya da Daha Yüksek Ölçekler’e sahip Varoluşlar’ın bile algılayamayacak kadar, Sonsuzluğ’un Paradoksal Dokumalar’ı içinde saklamak.“


Kıvrılmış Yapılar çoğaldı, Uzamsal Mantığ’a aykırı görünen desenlerle kendi içlerine Katlandılar.


“Çünkü Ölçekler kesin değildir. Bunu az önce gösterdim. Ben sözde Birinci Ölçek’tenim, ama yine de İkinci Ölçek’te bir Kâlmian Ölçek Varoluş’unu ettim. Öyleyse Ölçekler aslında ne anlama geliyor?“


İki arkadaşına tam olarak dönerek, baktı.


“Vakochev’in Varoluş Ölçekler’i ona aittir. Bu Ân’dan itibaren, kendimi artık onlarla Ölçmek istemiyorum. Zaten bu Ölçekler’in Parametreler’i ve Sınırlar’ı dışında hareket ediyorum.“


Gözleri, anlaşılmaz bir Neden’in Tekilliğ’i gibi parlıyordu.


“Neden Kendim’inkini uygulayamıyorum? Bunun için yetersiz olduğuma kim karar verdi?“


BOOM!


Sözleri, etrafındaki her şeye baskı uyguladı; Görünürdeki Sınıflandırması’nın izin vermesi gerekenin Ötesi’ne geçen bir Otorite. Çok Renk’li Okyanus, bulunduğu yerden dışarıya doğru dalgalandı; Sonsuzluk ve Gözlemlenebilir Güç dalgaları, Varoluş’un nasıl düzenlendiğinin Temeller’ine meydan okuyan Beyanlar’a yanıt verdi!


Ruination ve BU Infiniverse birbirlerine baktılar.


Parlak bir şekilde gülümsediler, aralarında kelimelere gerek kalmadan bir anlayış geçti. Efendileri, başkalarının belirlediği Sınırlar içinde var olmaktan memnun değildi. Hiçbir zaman olmamıştı. Ve şimdi, Gözlemlenebilir Varoluş’un en temel çerçevelerinin bile sorgulanabileceğini, meydan okunabileceğini, kendi tasarladığı bir şeyle değiştirilebileceğini İlan Ediyordu!


|Anlaşıldı, Üstat.|


Ruination’ın sesi duyuldu, ancak sesinin altında, BU Infiniverse’nin sergilediği manzarayla eşdeğer bir heyecan yanıp, sönüyordu.


|BU Infiniverse’yi, Normal Boyutsal Algı’yı Aşan Yapılandırmalar’a Katlayarak, şu anda Ulaşamadığ’ımız Ölçekler’de faaliyet gösteren Varoluşlar’dan gizlemek istiyorsun. Bu, doğası gereği İmkânsızlıklar’dan İmkânlar yaratan Sonsuzluğ’unu kullanarak. Teorik olarak mümkündür.|


İşlem yoğunlaştıkça, onun İllüzyonel Formu titredi.


|Zorluk, içerdiği şeyi yok etmeden İçsel Gözlemlenebilir Varoluş’u Sıkıştırmak’ta yatıyor. Normal bir Katlama, Üç Bin Âlem’i ezip, BU Infiniverse’nün derinliklerindeki bölgeleri ve Varoluşlar’ı yok ederdi. Ancak senin Sonsuzluğ’un, Paradoksal durumlara izin veren İlkeler’e göre işliyor.|


|Siz’in Geldiğiniz Dünyanız’dan bir Terim’i Calabi-Yau Manifoldlar’ının Matematiksel çerçevesini kullanmayı öneriyorum, ancak bu çerçeve Sonsuz’un uygulanmasıyla değiştirilmiş olacak. Standart teorik Fizik’te, Calabi-Yau Manifoldlar’ı, Süper Sicim Teorisi’nin Ekstra Boyutlar’ının Sıkıştırıldığ’ı Karmaşık Geometrik şekillerdir. O kadar sıkı Kıvrılmışlardır ki, Normal Ölçekler’de Gözlem’le Algılanamaz hâle gelirler.|


|Bu çerçeveye Sonsuz’u uygulayarak, benim “Sonsuz Calabi-Yau Manifoldlar’ı“ olarak adlandıracağım şeyi Yaratabiliriz.|


Önlerindeki görselleştirmeler değişti; Bu Kıvrımlı Yapılar Daha Karmaşık, Daha Girift hâle geldi ve Son’lu Uzay içinde Sonsuz Derinlik barındırıyor gibi görünen desenlerle Kendi İçler’ine Katlan’dı.


|Sonsuz Calabi-Yau Manifoldlar’ı şu şekilde işlev görecektir:|


|İlk olarak, BU Infınıverse, Standart Boyutsal çerçevelerde faaliyet gösteren Varoluşlar için algı eşiğinin altında var olan Geometrik Konfigürasyonlar’a Katlanacaktır. Bu Katlanma Sonsuz Derece’de Yinelemeli olacaktır; Yani bir gözlemci, BU Infiniverse’nin var olduğu Alan’ı ne kadar yakından incelerse incelesin, sadece daha fazla Katlanma, daha fazla Sıkıştırma ve hiçbir yere çıkmayan daha fazla Katman bulacaktır.|


|İkincisi, şu anda BU Infiniverse’nin Mimarisi’ni dönüştüren Hadean Dokumalar’ı bu Katlanmalar’a entegre edilecektir. Sizin de belirttiğiniz gibi, Hadean Sınıflandırma’sı teorik olarak BU Yaldızlı’nın bilgisi dışında var olur. Hadean Otoritesi’ni Çoklu Yapı boyunca Dokuyarak, Varoluş’unu hesaba katmayan çerçevelerle kategorize edilemeyen bir Varoluş Biçim’i Yaratırız.|


|Üçüncüsü, sizin Sonsuzluğ’unuz bu imkansız konfigürasyonları sabit tutan bağlayıcı güç görevi görür. Normal Fizik, böyle bir Sıkışma’nın Tekilliğ’e Çökmesi’ni veya Uzamsal Çelişkiler Yol’uyla kendi kendini parçalamasını gerektirir. Ancak Sonsuzluk imkansızı mümkün kılar ve Geleneksel Anlayış’ı ihlal eden durumlara izin verir.|


|Sonuç, tüm Âlemler’i, Bölgeler’i ve Sakinler’i bozulmamış hâlde tam ve eksiksiz olarak var olan, ancak Boyutlararası Uzay’ı o kadar Derinlemesine Katlanmış bir şekilde işgal eden bir Gözlemlenebilir Varoluş olacaktır ki, Daha Yüksek Ölçekler’deki Varoluşlar hiçbir şey algılayamayacaktır. Sanki BU Infiniverse hiç var olmamış gibi, gözlemlenecek hiçbir şey olmayacaktır.|


|Dahası, bu konfigürasyon BU Infiniverse’yi Vakochev’in Varoluş Ölçekleri’nden gizleyecektir. Çoklu Yapı’yı Hadean Dokumalar’ı ve Sonsuz Otorite ile kaplayarak, Ölçekler’in ölçemediği bir Varoluş yaratırız, çünkü onlar bu tür Yapılar’ı hesaba katmak üzere tasarlanmamıştır.|


|BU Infiniverse’yi geleneksel yollarla, hatta BU Yaldızlı Sınıflandırması’na uygun Yollar’la algılamaya çalışan Varoluşlar, algılarının kayıp, gittiğini fark ederler. Kendi çerçevelerinin işleyemediği Boyutsal Yapılar’ı içinde var olan bir şeye tutunamazlar. Ve tüm bunlar sadece Teori, çünkü... Hâlâ yanılıyor olabiliriz ve BU Yaldızlı Yaşam Formlar’ının korkunç gücünü tam olarak kavrayamıyoruz.|


Düşünceli bir duraklama.


|Sonsuz Calabi-Yau Manifoldlar’ını uygulamak için önemli miktarda Kaynak ve Zaman gerekeceğini belirtmeliyim. Katlama işlemi hassas olmalı. Hadean Dokumalar’ının Entegrasyon’u tam olmalı. Ve Sonsuzluk aracılığıyla bağlanma Mutlak olmalı, Algı’nın girebileceği hiçbir Boşluk bırakmamalı.|


|Ancak başarılı olursanız, Daha Güç’lü Varoluşlar’ın Kavramsallaştıramayacağ’ı şekillerde var olarak gizlenmiş bir Gözlemlenebilir Varoluş’a sahip olacaksınız. Görünmez olmasının nedeni, onların görememesi değil, Boyut’lu Çerçeveler’inde görecek hiçbir şeyin olmamasıdır.|


|Uygulama için ön hesaplamalara... başlayayım mı?|


...!


Noah, hâlâ önlerinde süzülen Görselleştirmeler’e baktı; Sınırlı Uzay’da Sonsuzluğ’u barındıran, İmkansız bir şekilde Katlanmış Yapılar. Sonsuz Calabi-Yau Manifoldlar’ı. Düşmanlar’ından Daha Güç’lü olmakla ilgili değil, güçleri ne olursa olsun Algılayamayacaklar’ı konfigürasyonlarda var olmak suretiyle gizlenmenin bir yolu!


Bu bir acil durum planıydı ve onun elinde pek çok plan olacaktı!


“Başla,“ dedi basitçe.


HUUM!