Bölüm 5346

Babası, Noah’ın hatırladığı o ezici varlığıyla hareket etti ve yere sertçe bastı. Noah, Varoluş’unun her yönden daraldığını hissetti ve bu yanılsamada Güc’üne ulaşamıyordu.


Her şey… Fazlasıyla gerçekti.


Sonsuzluğ’a uzandı ve bir duvarla karşılaştı. Kaynak Barbar’ın O Âura’sına uzandı ve hiçbir şey bulamadı. Niyet, onu Beden’ine ve eskiden olduğu Varoluş’un çaresizliğine hapsetmişti.


BOOM!


Babası’nın ayağı göğsünü ezdi ve o, ağırlığın altında kaburgaları çatırdayarak, Kızıl-Altın rengi Sıvı tükürdü!


Erick Osmont daha sert bir şekilde bastı, ayağını Noah’ın göğsüne sürtüp, soğuk bir bakışla aşağıya baktı.


“Haline bak. Artık büyük, Kötü hayır Zâlimmparator olman gerekiyordu. Sayılamayan Varoluş sana hayranlık duyuyor. Bütün Medeniyetler sana boyun eğiyor. Ve hiçbiri senin gerçekte ne kadar Sahtekar, Acınası olduğunu bilmiyor. Hiçbiri benim ne kadar Ezik bir Çocuk yetiştirdiğimi bilmiyor. Hiçbiri o dairede kaç kez Dövüldüğünü, kaç Tokat yediğini, kaç Yumruk yediğini bilmiyor.“ Yavaşça ve acımasızca gülümsedi. “Bu, sana Anılar’ını geri getiriyor mu, Evlat?“


BOOM!


“Sürekli tavladığın onca Kadın, neden bu kadar çok? Ne kadar çok Kadın’la birlikte olursan o kadar Az Ezik olacağını mı sanıyorsun? BinTane Kadın’la birlikte olsan hatta Sayılamayan Sayı’da saçma Yetenekler’e bile sahip olsan yine aynı lanet olası Ezik olacaksın! Yine odana tıkılıp kalmış, neredeyse hiç arkadaşı olmayan o Ezik olacaksın! İçindeki boşluğu... Hiçbiri dolduramayacak!“


BOOM!


“Benim sadece Annen vardı ama yine de senden daha büyük bir adamım. Tamam, ara sıra Aldatmış olabilirim, ne olmuş yani? O evde bana hayatı cehenneme çevirdin, seni lanet olası hatalı.“


Baba’sı çömeldi ve ona yumruk atmaya başladı; Noah ise inanamayan bir bakışla yukarı baktı.


BOOM!


Erick Osmont’un yumruğu yüzüne indi; Noah savruldu, ağzından Sıvı ve bir Diş fırladı. Başını geri çevirip, Babası’na bu sefer meydan okurcasına baktı. Erick Osmont daha geniş gülümsedi, güldü ve bir yumruk daha attı, sonra bir tane daha, bunu defalarca yapmış ve her seferinde zevk almış bir Adam’ın acımasız ritmine girerek.


“Varoluş’un bir çile olduğunu söylerler,“ dedi Erick Osmont yumruklar arasında, sohbet eder gibi, acımasızlığında neredeyse sıcak bir sesle. “Peki. O zaman senin için çok iyi bir çile olmuş olmalıyım. Yardımcı olmadım mı? Ben, senin Zorluğ’unum. Seni şu Ân’ki Hâl’ine ben getirdim, her Tokat bir çekiç darbesi, her dayak metali şekillendirdi. Bundan kaçamazsın. Benden kaçamazsın.“


BOOM!


Bir yumruk daha.


“Anne’ni Kıyamet’ten kurtardın. Onu oradan çıkardın. Ama beni değil. Neden beni değil, Eclat? Beni orada, Zayıf F Sınıf’ı Canavarlar’ın pençeleri arasında Ölüm’e terk ettin. Ne tür bir Oğul, yaşlı adam onu biraz dövdü diye Babası’nı ölüme terk eder? Ne kadar berbat bir Oğul’sun sen! Hatta o kadar kötü bir Babası’n ki, kendi Oğlu’na bile bakamıyorsun?“


BOOM!


“Artık Torunum’la asla tanışamayacağımı biliyorsun,“ diye devam etti Erick Osmont, yumruk atarak.


“Küçük Henry. Sence sana hayran mı? Kısa bir süre önce o Çocuğ’u zor durumlara sen kendin soktun. Neredeyse benim seni dövdüğüm gibi onu Dövdün. Muhtemelen senden nefret ediyor ama sana bakmaya bile korkuyor. Varoluş’unda o kadar çok Zaman’ın var ki, Zaman’ın kendisini bile Sonsuzluğ’a hatta Öte’sine Genişletebiliyorsun ama bunun ne kadarını onunla geçiriyorsun? Hiçbirini! Baba’na çekmişsin, değil mi? Baba’na çekmiş!“ Güldü.


BOOM! BOOM! BOOM!


Yumruklar ve Sıvı her yere sıçradı!


“Benden kaçabileceğini mi sanıyorsun? Anılar’ımdan kurtulabileceğini? Üzerindeki etkimden? Hayatının her günü peşinde olacağım, benim DNA’mdan oluşan işe yaramaz Çuval. Sen hep öyleydin. Şu Ân’da da öylesin, Cüppeler’in ve Unvanlar’ının altında bile. Anne’ni, Senin Sonsuz Neden’in Köken’i olarak adlandırdın. Değil mi? Ama o, yapbozun sadece yarısı. Sen’i yaratmak için iki Varoluş gerekti, seni hatalı. Ben de Neden’in bir parçasıyım. Ben de Köken’inin bir parçasıyım. Peki benim Güc’üm nerede? Hak ettiğim şey nerede? LANET OLASI HAKKIMI İSTİYORUM!“


BOOM!


Daha da öfkelendi, Noah’ın kafasına yumruk yağdırdı ve Noah’ın yüz kasları Darbeler altında deforme oldu, kulakları çınladı, görüşü gelip, gitti.


Tek duyabildiği şey ritmiydi!


“Sen bir hataydın.“


BOOM!


“Asla doğmamalıydın.“


BOOM!


“Sen, bir Sahtekarsın.“


BOOM!


HUUUM!


Çınlama giderek, daha da güçlendi, her şey kaybolmak üzereydi ve Noah bunu hissedebiliyordu; İllüzyon hayır Gerçek onu tamamen Yutacak noktaya doğru bastırıyordu.


Ama tüm bunlar olurken, bile.


HUUM!


Varoluş’u, Sınırsız Quintessence ve Tiranlık ile yanıyordu. Quintessence artık kendisinin ayrılmaz bir parçası gibi görünüyordu.


DUM!


Kalbi daha hızlı atmaya başladı. O bir Hata mıydı? O bir Sahtekar mıydı?!


O mu?


O mu?!


BOOM!


Sonsuzluk her zamanki gibi, başka hiçbir şeyi olmadığı zaman, ölmekte olan bir Daire’de olduğu gibi, ilk olarak yükseldi. Çok renkli bir parlaklık. Osmontian Mutlak Sonsuzluk. Quintessence Infınıforce. Hepsi onundu, hepsi Kimliğ’i etrafında düzenlenmişti, Niyet’in üzerine koyduğu mühür aracılığıyla Kaynak Barbar’ın Âura’sı yeniden canlanırken, her tarafında çiçek açıyordu!


Bir an sonra, Obsidyen parlaklığı alevlendi ve İlkel Kaynak ellerine doldu.


Sonsuzluk ve BU İlkel Kaynak ile yanan elleri yükseldi ve babasının yumruklarını yakaladı, yumrukları aniden durdurdu. Ve Noah onlarla birlikte, vahşice, yerden fırlayarak yükseldi ve alnını Babası’nın yüzüne çarptı, kafa atışıyla adamın kafatasını kırdı.


BOOM!


Noah ayağa fırladı.


Tökezleyen Babası’na doğru yürüdü, Beden’inden  Sonsuzluk ve BU İlkel Kaynağ’ın Kıvrımlar’ı çatırdıyordu, Obsidyen gibi yanan elleri yanlarında gevşek duruyordu ve tüm bunları uzun zaman önce düşünmüş bir Varoluş’un soğuk ve büyük bir kesinliğiyle konuştu.


“Kökenler’den mi bahsetmek istiyorsun? Tamam!“ dedi.


“Beni Yaratan Biyoloji’nin yarısı olmak, inşa ettiklerim üzerinde hak sahibi olduğunu mu düşündürür? Vermez. Köken bir borç değildir! Bir Baba, sadece başlangıçta orada olduğu için Çocuğ’unun hayatına hak kazanmaz. Sen benim başladığım koşullardın. Senin de dediğin gibi, İlk Zorluk. Ve Zorluk, onu atlatan şeyin neye dönüştüğü için övgü almaz.“


BOOM!


“Fırtına, içinden geçen gemiye sahip değildir. Sen hava durumuydun, Erick Osmont. Sadece lanet olası kötü bir Hava Durumu. Ve ben senin içinden geçtim ve diğer tarafta inşa ettiğim şey benimdir.“


...!


“Sen, öfkeni kendinden daha zayıf olanlara yönelten, istismarcı bir pisliktin. Tek olduğun şey buydu. Kendinden bir şey yapamadığın için öfkeliydin. Oğlu’nun seni bir Ezik olarak gördüğünü bildiğin için öfkeliydin. Muhtemelen, asla senin gibi olmamak için Dua ettiğimi duymuşsundur.“


HUUM!


Bir adım daha attı.


“Asla senin gibi olmayacağım. Önemli olan hiçbir şekilde. Sen, Yaratılması’na yardım ettiğin bir Çocuğ’a baktın ve bir hata gördün. Ben çocuğuma bakıyorum... Ve onun eline geçmesine izin vermeden Varoluş’u Yok ederim.“


Babası kükredi ve yumruklarını salladı, Noah ise onlardan kaçtı.


Bunu o karar vermedi. Vücud’u kendi kendine hareket etti, Sonsuzluğ’u ve Hadean Sonsuzluk Sütun’u kontrolü ele aldı, İçgüdü’sü onu her Darbe’den uzaklaştırdı; Bu Seviye’de Savaş hakkında düşünmeye gerek kalmayan bir Varoluş’un sakin ve tasarruflu hareketleriyle.


Acele etmeden Zikzaklar çizdi, Varoluş’unun en derin Katmanlar’ının işi yapmasına izin verdi ve sonra, Sonsuzluk ve BU İlkel Kaynağ’ın Obsidyen dallarıyla yanan elini Babası’nın karnına savurdu.


BOOM!


Erick Osmont darbeyle birlikte çöktü, diz çöküp, Sıvı tükürdü.


Ve Noah Baba’sını yere sermeye başladı, çünkü Köken’ini teyit etmişti. Kaynağ’ını biliyordu. Kendi iradesiyle Neden’ini ilan etmişti ve bir Niyet tarafından yaratılmış bir İllüzyon bunu onun adına değiştiremezdi.


“Benim Sonsuz Neden’in, benim Neden’imdir,“ dedi, yumruğunu aşağıya indirdi. “Köken’ini kim istersem o olarak kabul edebilirim. Ben Annem’i seçtim. Bu, benim seçimimdi ve ben öyle diyorum diye geçerli. Eğer seni kesersem, kesilirsin. Hiçbir şey almazsın. Hiçbir hakkın yok! Hiçbir şey hak etmiyorsun!“


BOOM!




Not: Bu Bölüm’ü aklınızdan Çıkarın. Zaten Başka birisne hatta 1 2 bölüm öncesini okuyanlara deseniz bile size inanmaz. Yav Babası mı kaldı derler? Öldü gitti derler. Resmen Noah’ı çok acınası gösterdi. Ne kadar Görkemli olursan ol dedi... Ezik olduğunu değiştirmez dedi. Noah’ın Arkadaş’ı bile yokmuş. Bu Bölüm’ü unutun hatta Silin. Bunu da sadece Infınıte Mana da görebiliriz işte. 500ü Bölüm geçti Baba’sı Hâlâ çıkıyor. Ya ismi ya da Kendisi. Sorarım size? Bunu Hangi Novel de görebiliriz? Hiçbir Novel de de göremezsiniz.