Bölüm 5956

Başının üstündeki çubukta artık |Anlatı Duvar’ı - 8/8x(100%)| yazıyordu; Birbirinin üstünde yanan Sekiz dDuvar ve kırılan bir Duvar artık neredeyse iki dakika yerine yaklaşık On bir Saniye içinde geri gelecekti. Noah derin bir nefes verdi, çünkü Alt Dal, Varoluş’unub vaat ettiği kadar hızlı tırmanmıştı; Oysa dört büyük Dal, her biri yalnızca İki Seviye’ye ulaşabilmişti.


Ardından İkinci bir Dizi komut geldi ve bunlar tam da onun beklediği komutlardı.


|Kanayan Kabus: İlk sonuç.|


|Hedef: Diomande, Ters Zirve Antlaşması’nın Anlaşılmaz BU Muazzam Formu.|


|Korkusundan oluşan Kabus hâlâ içinde filizleniyor.|


|Diomande’den şu Ân’a kadar sızan Anlatı: bir Anlatı Duvarı’nı dolduracak kadar.|


|Kanayan Kabus inatçıdır. Elinde tuttuğu sürece onu kanatmaya devam edecektir.|


|Diomande ona karşı direnmeye başladı. Bu kadar büyük güce sahip bir hedef, onu söküp yok edebilir.|


|Bir hedefe kancalanıp, geri dönüşü olmayan bir şekilde ona bağlanabilmek için, Kanayan Kabus daha karmaşık ve daha girift Hâl’e gelmelidir.|


...!


Diomande. Noah bu ismi yavaşça dilinde yuvarladı ve hâlâ, Ashfall Reaches’in harabelerinde, çok uzakta bulunan Kabus’un zayıf İpliğ’i aracılığıyla Excedere’yi hissedebiliyordu; Öfkeli, arayış içinde ve şimdiden içindeki şeye baskı uyguluyordu. Çok büyük bir balık yakalamıştı ve kancası küçük ve basitti; o kadar büyük bir balık, basit bir kancada uzun süre kalmazdı.


Peki onu nasıl tutturmuştu? Sadece birinin içinde barınan bir Kabus bulunup, çıkarılabilirdi, ancak hedefin kendi Anlatısı’na dönüşmüş, Hikâyesi’nin her parçasına kendini işleyen ve onu çıkarmak kendinden parçalar koparmak anlamına gelen bir Kabus’u kaybetmek çok daha zor olurdu.


Bunu nasıl başaracağını henüz bilmiyordu ve karın üzerinde durup bunu düşünürken, Diomande’nin Anlatısı’nın tek bir damlasının bile boşa gitmesine izin vermek istemiyordu!


Çiftlik, ayaklarının altında uğuldamaya başladı. Bu, tarlanın derinliklerinden, toprağın içinden yükselen alçak ve tedirgin edici bir sesti; Bir Ân sonra yeni bir uyarı belirdi.


|Astarothael’in Ana Anlatı’sı tamamen parçalanamaz.|


|Olduğu gibi bırakmak çok tehlikeli.|


|Çiftliğinizden atılmalı mı, yoksa yok edilmeli mi?|


...!


Noah gözlerini kapattı ve Zihni’ni toprağın derinliklerine daldırdı. O ve çiftliğin altındaki Varoluş, Astarothael’in eskiden ne olduğunu oluşturan şeylerin çoğunu çoktan parçalamışlardı; Ancak tüm bu Arındırma sürecinin tam merkezinde, ayrı tutulmuş ve izole edilmiş halde, dokunamadıkları tek bir parça kalmıştı. Bu bir Anlatı’ydı; Bulanık, Obsidyen renginde ve Beyaz, çamurlu, iğrenç ve çok açtı; Derin toprağın içinde hareketsiz kalsa bile, yiyebileceği her şeye uzanmaya çalışıyordu.


Ona uzun süre baktı ve onu yok etmek ya da bir kenara atmak istemediğini fark etti. İğrenç, aç ve tehlikeliydi; O kadar güçlü bir açlıktı ki, Dağ’dan düşüp, asırlarca taşlara yanarak kalmasına rağmen hayatta kalmıştı ve bu tam da az önce Kabusu’nun sahip olmasını dilediği şeydi. Neden onu Kanayan Kabus’a koymasın ki?


|Uyarı.|


|Astarothael’in Temel Öykü’sü, kendi ölümünden sağ kurtulan açlıktır. Olduğu gibi “Kanayan Kabus’a“ yerleştirilirse, önce Kabus’u, sonra da sizi yemeye çalışacaktır.|


|Bu tehlikeyi ortadan kaldırmanın tek bir yolu var: Astarothael’in Kabus’unu uyandırın ve onu kontrolünüz altına alın.|


Sana bağlı bir Dirilen Kabus olarak, onun iğrenç Anlatı’sı, “BU Hayal Gören İnsan Köken Ağac’ına“ akıp, diğer her şey gibi Ârındırılabilir.|


|Tahmin: Eğer onun Anlatı’sı Arındırılabilirse, “Kanayan Kabus’un“ Yetenekler’ini muazzam ölçüde artırabilir.|


Noah karın üzerine diz çöktü, her iki avucunu da Siyah-Âltın rengi toprağa düz bir şekilde koydu ve çiftliğinin dibinde yatan aç yaratığa uzandı. Yakından bakıldığında, tek bir Anlatı değil, İki Anlatı vardı; O kadar sıkı bir şekilde birbirine dolanmışlardı ki neredeyse tek bir bütün Hâl’ine gelmişlerdi. Noah, her birinin ne olduğunu görebilmek için Shinjitsu’su ile onları nazikçe ayırdı.


|Astarothael’in içindeki çekirdek sadece ona ait değil.|


|Bu, Astarothael’in Her Şeyin Merkezindeki Dağ’a tırmanırken yuttuğu ve asla sindiremediği, Yiyici Ammit’in Hikâyesi’dir.|


|Ammit’in açlığı, düştüğünde onu hayatta tutan şeydi. Aynı zamanda onu iğrenç kılan da buydu.|


...!


Noah’ın gözleri titredi.


Onu Arındırmaya başladı. Açlığı yakıp yok etmedi ya da ezmeye çalışmadı çünkü bu sadece ona karşı direnmesine yol açardı; Ancak o ve çiftliğin altındaki Varoluş, birlikte ona sarıldılar, onu kucakladılar ve yumuşamasına izin verdiler; Çürüyen kısmı Katman Katman çekip çıkardılar ve çürüyen kısmın derin toprağa batmasına izin verdiler; Orada Varoluş onu parçalara ayırabilirdi.


Bu uzun zaman aldı ve o, Arındırılmak istemiyordu. Soyduğu her Kâtman, dışarı çıkarken onu ısırmaya çalıştı ve iki kez, açlığın topraktan yukarı doğru Hayal’ine uzandığını hissetti; Ancak Duvarlar’ına çarptığında geri döndü. Ama Katman Katman, bulanık Obsidiyen Beyaz’ı karanlık inceldi ve berraklaştı; Ta ki elinde kalan, içinde iğrençlik kalmamış, hâlâ Muazzam ve hâlâ Sonsuz ama temiz bir açlık olana kadar.


Açlığı içinden çekilince, Astarothael yine sadece bir parça Hâl’ine geldi; Küçük, bitkin ve çok öfkeli. Noah, onun Varoluş’unu kendi Varoluş’unun içine sardı ve onu topraktan yukarı çekti. O, Küçük beyaz kedi şeklinde Hayal’inden çıktı; Kuyruğunu sallayarak fidanın yanındaki karlı toprağa oturdu ve artık hiçbir şeye zarar veremeyecek gözlerle ona dik dik baktı.


|Eşsiz Dirilen Kabus: Astarothael.|


|Varoluş’u artık seninkinin içine sarılmış durumda. Sana karşı hareket edemez.|


|Ammit’in açlığı olmadan, o artık Tırmanışından önceki Hâl’iyle aynıdır.|


|Kendi Hikâyesi’nden geriye kalanları büyütmek ya da küçük tutmak sana kalmış.|


...!


Noah, Ammit’in Hikâyesi’nin Ârındırılmış demetini, temiz ve Muazzam bir açlığı aldı ve onu BU Hayal Gören İnsan Köken’ine, oradan da Ağac’a taşıdı. Onu Dallar’a ya da Duvarlar’a vermedi. Onu Kanayan Kabus’a verdi; Kabus onu içti ve parçalamaya başladı, Ammit’in Sonsuz Açlığ’ını kendi her parçasına işleyerek, ikisi artık birbirinden ayırt edilemez Hâl’e gelene kadar.


Fidan sallandı. Cam kabuğundan Beşinci bir Dal çıktı; Karanlık ve Obsidiyen-Âltın rengindeydi; Yanında Altıncı bir Dal da yükseldi; Solgun ve yavaşça dönen ışıkla şeritlenmişti; Duvarlar’ının dönen engelleri Noah’ın bedeninin etrafında bir tur attı ve o Altıncı Dal’a yerleşti; Sonsuz Yeniden Anlatım’ın ince filizi eğildi ve ona katıldı.


Karanlık Dal’da bir tomurcuk açılıp tek bir çiçeğe dönüştü; Çiçeğin kalbi Koyu Kırmızı, kenarları ise Obsidiyen-Âltın rengindeydi ve çiçek açarken tüm çiftlik sessizliğe büründü.


|Kanayan Kabus, BU Hayal Gören İnsan Köken Ağacı’nın bir Dal’ı Hâl’ine geldi.|


|Kanayan Kabus’un Dal’ı: Seviye 5.|


|Anlatı Duvarlar’ın kendi başlarına bir Dal Hâl’ine geldi: Anlatı Duvarı’nın Dal’ı, Seviye 5.|


|Sonsuz Anlatım artık Anlatı Duvarı’nın bir Alt Dal’ıdır.|


|Anlatı Duvarı’nın her Seviye’si, Duvarlar’ını daha karmaşık ve kırılması daha zor Hâl’e getirir.|


...!


|Kanayan Kabus’tan bir Alt Dal büyüdü: Yiyici’nin Kanama’sı.|


|Her eylem kanamaya neden olur: Kanayan Kabus’tan etkilenen bir Varoluş her hareket ettiğinde, kendi Öyküsü’nün ve Târih’inin gerçeği ondan dışarı sızar. Her Damla sana akar, Varoluş’unu besler ve Duvarlar’ını onarır.|


|Kabus Yayılıyor: Kurbanıyla iç içe geçmiş her Varoluş’a geçiyor; Onu seven, ona hizmet eden, yanında savaşan ya da onu iyileştiren herkese. Bağ ne kadar derinse, o kadar hızlı yayılıyor.|


|Dışarıda büyüyor: Yayılan Kabuslar, Boyutsallığ’ın Yapısı’nın Ötesi’ne sabırla uzanıyor, içinde yaşadıkları Varoluşlar’ın Kayıtlar’ını okuyup, Kopyalıyor.|


|Zayıfları Yutuyor: Sana göre daha zayıf olan ve ona dokunan Varoluşlar, yavaş yavaş kendi Hayaller’iyle yer değiştiriyor; Bu Hayaller senin Hayaller’in Hâl’ine gelirken, onların Varoluş’u bir çapa olarak kalıyor.|


|Varoluş’unu Koruyor: Senin Shinjitsu’n sayesinde, bu Kabuslar, içinde yaşadıkları Varoluşlar var olduğu sürece Gerçek kalıyor.|


|Seçilmeyen yollardan besleniyor: Her kurbanın Hayaller’i ve hiç yürünmemiş her Olasılık, içlerindeki Kabuslar’ı besliyor.|


|Kurtarılamaz: Ammit’in açlığıyla büyüyen Kanayan Kabus, artık kurbanının Hikâyesi’ne kök salmıştır. Onu söküp çıkarmak, onun içinden büyüdüğü Hikâye’yi de söküp, çıkarmak anlamına gelir.|


|Senin özenle koruduğun Varoluş’unda, düşmanlar Kabuslar’ına daha az direnir. İçinde sana ya da koruman altındaki Varoluşlar’a saldıran her Varoluş, bir Kabus Tohum’u ile işaretlenir ve her Tohum, Direnc’ini daha da Aşındırır.|


...!


Noah talimatları yavaşça okudu, her satırını! Bu artık bir kanca değildi. Bir Kök idi; İçinde Ammit’in açlığı barındıran bir Kök; Ve bu Kök’ten büyüyen her şey, her hareket ettiğinde kanayacak, bu kanamayı ona değer veren her şeye aktaracak ve onu bulmaya çalışan her şeyin ulaşamayacağı bir yerde sessizce büyümeye devam edecekti.


Ashfall Reaches’in harabelerinde, çok uzakta olan Diomande’yi düşündü; Öfkeli, arayış içinde ve hâlâ taşıdığı küçük, basit Kabus’a baskı uyguluyordu. Aralarındaki bağ çok zayıftı ve Excedere onu neredeyse koparmıştı. Noah’ın Varoluş’u bir kez, derin ve yavaş bir şekilde nabız gibi attı; Kabus’un ince İpliğ’i boyunca, kar yağan çiftlikten dışarıya, tüm Varoluş’un Ötesi’ne, Ashfall Reaches’e doğru, yeni açlık onun büyük balığına doğru yol almaya başladı!