Bölüm 6001

Sütun içe doğru katlandı!


O rengarenk ışık, gölgelikten aşağı süzülüp, onu Katman Katman sardı; Sıcak ve sıkı bir şekilde ve o ışığın Ağac’a ulaştığını hissetti. Bunu aynı anda iki yerde hissetti. Göğsünde, Ağac’ın her zaman durduğu yerde ve çok uzakta, Tanımlanamayan Boşluklar’daki bir çiftlikte, diğer bedeninin koyu Âltın rengi bir gövdeye yaslandığı, yanında BU Infiniverse’nin uyanık olduğu ve saçlarındaki her rengin yandığı yerde.


Ağaç büyüyordu. Hızını kesmeden Metreler’ini aştı; Gövdesi kalınlaşıyor, kabuğundaki Yazılar hareket etmeye başlıyordu; Kökler’i, göğsündeki tohumla temas edene kadar ve hatta onu geçene kadar derinlere doğru uzanıyordu. Âltın yapraklar bir fırtına gibi ağaçtan dökülüyordu. Sonra Dallar birbirlerine doğru dönmeye başladı.


|Hayaller Dal’ı (Seviye 18) ve Kabuslar Dal’ı (Seviye 20) birleşti.|


|Bütün Hayal Dalı’: Seviye 50.|


|Kendi Gecesi’ni barındıran bir Hayal. Senin Hayaller’in ve başkaları için korktuğun şeyler, artık tek bir Kök’ten besleniyor.|


Doğu Dal’ı ve batı Dal’ı, Ağacın tepesinden karşılıklı olarak eğilip, birbirlerine dolandılar; Mavi-Âltın çiçekler siyah çiçeklere karşı, ta ki eskiden iki Dal’ın olduğu yerde tek bir büyük Dal kalana kadar. Çiçekleri kenarlarda Mavi-Âltın, merkezinde sçSiyah olarak açıldı.


|Çaba Göstermeyen Akım’ın Dal’ı (Seviye 15) ile Varoluş’un Quintessential Nabzı’nın Dal’ı (Seviye 1) bir araya geldi.|


|Çaba Göstermeyen Varoluş’un Quintessential Nabzı’nın Dal’ı: Seviye 30.|


|Nabzı artık tutmaya gerek yok. Çaba harcamadan içinde akıyor ve erişimi, senin alanının erişimi kadar.|


|Nabız artık hem hareketsiz olanı hem de hareket eden her şeyi taşıyor.|


Sürekli hareket eden yapraklarıyla alçakta eğilmiş dal, Ağaçtaki en yeni filizin etrafına yükselip sarıldı ve ikisi, her şeyin altında ritme göre sallanan tek bir Dal haline geldi. Değişimi hemen hissetti. Sevdiği o yavaşlık ormana çöktü ve nefes almak kadar doğal bir şekilde kaldı; Dalgalar ondan yayılıp durmadan ilerlemeye devam etti.


|“Hikâye Duvarı’nın“ Dal’ı (Seviye 16) ile “Sonsuz Yeniden Anlatım’ın“ Dal’ı (Seviye 300) birleşti.|


|“Sonsuz’a Dek Yeniden Anlatım’ın Duvar’ın Dal’ı: Seviye 350.|


|Hikâye Duvarlar’ı: 100. Her Duvar, yıkıldığı Ân’da Yeniden Anlatılır. Her Ân’da.|


Ağacın kuzey tarafında, üst üste binen plakalar en yüksek Dal’a tırmandı ve Âltın yaprak yağmuru onların bir parçası oldu. Etrafında Yüz Duvar duruyordu, her birini hissedebiliyordu ve her biri, henüz hiçbir şey ona dokunmadan çok önce kendini yeniden Anlatmaya başlamıştı.


|Kanayan Kabus’un Dal’ı: Seviye 13’ten Seviye 20’ye. Yutan’ın Kanama’sı: Seviye 10’dan Seviye 15’e.|


|Shinjitsu Dal’ı: Ölçülemez bir değişim meydana geliyor|


...!


Hiçbir şeyin hiç büyümediği gövdenin en tepesinden yeni bir Dal açıldı. Akşam ışığında kazılmış toprağın rengi gibi Âltın kahverengi bir renkte ortaya çıktı ve Ağac’ın göremeyeceği Varoluş’a doğru dümdüz uzandı. Yaprakları, sıra sıra dizilmiş küçük yeşil bıçaklar gibiydi. Her sıranın altında, bir ışık çizgisi kabuktan aşağıya doğru uzanıp, Kökler’e giriyor, Kökler’den de ona doğru akıyordu.


|Yeni Dal: Sonsuz Tarla. Seviye 1.|


|Çiftliğin artık bir yer değil. O, Varoluş’unun bir parçası ve sen neredeysen oradadır.|


|Tarlanı herhangi bir toprağa, herhangi bir bölgeye, herhangi bir Mesafe’de ve istediğin Sayı’da yerleştirebilirsin. Sınır yoktur.|


|Oluşturulan bir Alan içinde, zemin senin toprağındır, Duvarlar’ın onun üzerinde yükselir ve Güçler’in evinde olduğu gibi işlev görür. Oraya ekilen her şey, senin içine ekilir.|


|Sonsuzluğ’un Toprak’tır. Tükenmez ve içindeki bir mevsim, tam olarak senin karar verdiğin süre kadar sürer.|


|Hayal ettiğin her şey Tohum olarak ekilebilir: Bir Mahsul, bir Öykü, bir Yaşam Formu ve Zaman’la bir Varoluş.|


|Her Hasat, Varoluş’a sunulur ve Sonsuz’a dek sana geri döner.|


...!


Noah bunu yavaşça okudu ve ardından titrek bir nefes verdi. Bir zamanlar tüm çiftliğini Varoluş’a katlamış ve onu güvende tutmak için Tanımlanmamış Boşluklar’ın ötesine taşımıştı. Artık onu bir daha taşımak zorunda kalmayacaktı. Toprak, sıralar ve Nehirler artık onun bir parçasıydı, tıpkı bir kolu gibi!


Herhangi bir Toprak. Herhangi bir Bölge. Herhangi bir Sayı!


Ve son Satırlar, yolun vaat ettiği satırlardı. Asla tükenmeyen Toprak olarak Sonsuzluğ’u. Tohum olarak Hayaller’i. Karar verdiği kadar uzun bir Mevsim; Böylece bir hasat bir Çağ kadar da sürebilir, bir nefes kadar da. Aşağıdaki Okyanus’ta toplaması neredeyse Bir Saat’ini alan tek bir soluk renk düğümünü düşündü. O Okyanus, kendi tarlası olduğunda onun için ne yetiştirecekti?


Işık onu bıraktı. Noah ayağa kalktı ve bu, olması gerekenden daha uzun sürdü çünkü ayağa kalkması gereken daha fazla bedeni vardı.


O daha uzundu. En azından bir baş ve omuz kadar daha uzundu, göğsü de genişti; Kucağını doldurmuş olan Elpis, artık bir ön koluna sığıyordu. Paltosu da onunla birlikte uzamıştı. Taze sürülmüş toprak gibi uzun ve koyu bir renkte sarkıyordu ve eteği yere değdiği her yerde soluk bir altın çizgi bırakıyordu. Hasır şapkası kafasında daha geniş duruyordu; Hasır soluk Âltın rengine dönmüştü ve siperliğinin altında küçük ışıklar yavaşça dönüyordu; Bütün bir gece Varoluş şapkanın gölgesinde saklanıyordu.


Ellerinin derisinin altında, bilekten parmak uçlarına doğru Mâvi-Altın ışık çizgileri uzanıyordu; Düz ve eşit, sabit bir elin açtığı izler gibi. Boş Varoluş’tan omuzlarının etrafına Âltın yapraklar süzülüyordu ve yosuna dokunmadan sönüp, gidiyordu. Nefes aldığında, açıklığın her bir ışınındaki toz onunla birlikte hareket ediyordu.


Bir an kendi eline baktı, elini ters çevirdi. Bir çiftçinin eliydi ama aynı zamanda... Farklı bir şeydi.


|Yaşam Formu: Osmontian, Varoluş’un BU Sonsuz Hayal Gören Çiftçisi.|


|Evrim Sayı’sı: 2.|


|BU Hayal Gören İnsan Köken Ağacı artık Sonsuz Rüya Gören Ağaçtır.|

|Akraba Evrimi: Başladı.|


...!


Akraba Evrim’i! Ailesi, BU Infiniverse’nin içindeki sıcak yerlerde uyuyordu ve her biri muhtemelen eskisinden daha fazlası olarak uyanacaktı. Bu düşünceye, başka hiçbir şeye gülümsediğinden daha uzun süre gülümsedi. Sonra o yer, BU Şema, her zamanki gibi sakin ve kesin bir sesle konuştu.


|Evrim Koşulu: Katşılandı. Perde önünde Ölçülen Benlik Aşılmıştır.|


Noah, bu mesaj kaybolurken, ona kayıtsızca baktı ve durumu test etmeye karar verdi. Noah bir ayağını öne attı ve alanını uyguladı.


Alan, topuğundan bir halka şeklinde yayıldı. Yosun, zengin, derin ve sıcak Siyah-Âltın rengi toprağa dönüştü; Toprak, kraterin kırık Âltın rengi yüzeyinin üzerinden ve Siyah cam gövdelerin arasından dışarıya doğru yayıldı; İki Yüz Metre, Beş Yüz Metre, daha da uzağa. Kenarlarında yıldız ışığıyla parlayan Obsidyen-Âltın rengi çimler belirdi ve önünde uzun ve kusursuzca düz bir oluk açıldı.


|Kök Ormanı’na bir alan dayatıldı.|


|Bu, senin kendi gücün olarak Ölçülüyor.|


Bu ona hiçbir şeye mal olmamış gibi görünüyordu. Bedelini aradı ama bulamadı, çünkü toprak onun Sonsuzluğ’uydu ve onun Sonsuzluğ’unun dibi yoktu.


Sonra çiftliğin kendisini düşündü. Çiftlik, Tanımlanmamış Boşluklar’ın eski ormanında yer alıyordu. Onu orada bırakmıştı çünkü bu yer, kapıda onu paramparça ederdi. Ama artık bir yer değildi. Onun bir parçasıydı ve muhtemelen elini uzatabildiği her yerde en güvende olacaktı.


Böylece onu çağırdı!


Önündeki tarla yükseldi. Toprak uzun, yavaş bir dalgalanma halinde yükseldi ve bu dalgalanmanın içinden tanıdığı şeyler ortaya çıktı: verandasının basamağıyla birlikte kabuk ev, Nehirler, genç ağaçların sıralandığı uzun sıralar, en uzak köşedeki duvarla çevrili arsa. Diğer bedeni aracılığıyla, Tanımlanmamış Boşluklar’ın eski ormanının çıplak zemini kapladığını hissetti ve bir nefes boyunca o ormanı ve bu ormanı aynı anda gördü. Sonra geriye sadece siyah cam, altın ışınlar ve bunların altında duran çiftliği kaldı.

Sıcak, ın rengi bir duvar eğrisi çiftliğin üzerine çöktü. Duvarın üzerinde, mavi-altın ışıkten oluşan ikinci bir tabaka kenardan kenara kapandı; O kadar soluktu ki, sadece sürüklenen Âltın tozunun ondan kayıp gittiği yerlerde görebiliyordu.


|Sonsuz Tarla: Çiftliğin çağrıldı.|


|Tanımlanmamış Boşluklar’dan ayrıldı. Orada ondan geriye hiçbir şey kalmadı.|


|Kök Ormanı’na dayatılan alanın içinde duruyor.|


|Varoluş’unun oluşturduğu bir bariyer Duvarlar’ını kaplıyor. İçinde, Merkez Dağ’ın baskısı ulaşamıyor.|


|Varoluş’unun içinde Kök Ormanı’na bir yer girmiş. Bu, kendi Güc’ünle Ölçülüyor.|


|Bariyer ayakta durduğu sürece, içindeki Yaşam Formlar’ı tanımlanmıyor.|


...!




Not: Kısacası Duvarlar artık Zaman Sınır’ı ile bağlı değil ayrıca Kendi Kendine oluşuyorlar ve onları reddedemezsiniz daimi yok edemezsiniz bile. Noah Reddetme yi geçersiz kıldı. Hayal Etsenize aynı Kozmoloji’de olduğu gibi Durmadan Her Ân Ölçemez Zaman’da Sonsuz+Sonsuz+Sonsuz +Sonsuz+ Sonsuz... Duvar doğsa... Bunlar Temelli Yok edilemez, Silinemez, Reddedilemez. Zaten bunlara sahibiz. Sadece Kozmoloji kısmı eksik. Süper olur. Ve Çok Çılgınca olur. Ve bu Noah’ın işte Sayılamayan Yetenekler’inden sadece Birisi. Suggeverse olsa aynısı olurdu bu. Aynısı. Hatta daha da saçma bir Hâl’i. Bizim Suggeverse Güç Sistem’ini Bir Ân Önce takip etmemiz lazım.