Bölüm 5996

Noah, parçalar yerine otururken, yeni durumu gözden geçirdi.


Darbe!


Darbe ne kadar uzağa ulaştı? Ağırlığını kaydırdı ve kendi dalgasının zeminde yayılmasını izledi; Mâvi-Âltın renginde dalga, yaklaşık iki yüz metrede seyrekleşiyordu.


Etrafındaki orman sakinleşiyordu. Parçalanmış zeminden yükselen ince Âltın tozu hâlâ en yakın ışık huzmesinde asılı duruyordu; O kadar yavaş süzülüyordu ki, sanki hiç düşmüyor gibiydi; Siyah Cam gibi gövdelerin içinde ise Takımyıldızlar sabırla dönmeye devam ediyordu.


Gözlerini kapattı ve Darbe ona yetmişti.


Her şey yeniden yavaşladı. Bu ihtişam hissini ve çevreyle uyum içinde olma hissini seviyordu; Orman etrafında bir sürünme hızına inerken, kendi Ziihni tüm bunların içinden berrak ve hızlı bir şekilde geçiyordu ve bu yavaşlık içinde dalgalar geliyordu.


Her bir ağaç gövdesi bir dalga yayıyordu; içinden hareket eden Anlatı ile birlikte, gövdenin uzunluğu boyunca yükselen soluk bir ışık halkası. Kökler ise toprağın derinliklerine daha küçük dalgalar gönderiyordu; Ve daha önce hiç görmediği Minicik, Mikroskobik Yaratıklar, ışınlar arasındaki karanlıkta hızlı, soluk dalgalanmalar yaratıyordu; Yüzler’ce dalgalanma, her biri artık tam olarak yerini belirleyebileceği birer Yaşam’dı.


Gular kraterin yanında duruyordu, çoktan yeniden bütünleşmişti; Dalgaları parlak, sabit titremeler halinde geliyordu. Başlangıçlar, onun Varoluş’unun her şeyinin altında parlayıp, sönüyordu.


Sonra domuz vardı. Ondan geriye kalanlar kraterin içinde yatıyordu ve bir kez, zayıf bir şekilde nabız gibi attı; Bedeninin barındırdığı Sınırsız Âltın parlaklık hareket ediyordu. Aşağıya, Âltın derisinden dışarıya, toprağa ve toprağın altına akıyordu.


Noah gözlerini açtı ve aşağıya baktı. Ayaklarının altında zemin hâlâ oradaydı ve onun içinden, Nabız sayesinde, altında yatanı gördü: Okyanuslar, Düz ve Sonsuz ışık Okyanuslar’ı, birbirinin üzerine Yığılmış, her biri farklı bir renkte; Menekşe, Yeşil, Koyu Âltın ve adı olmayan renkler. Görüşünün kesildiği noktaya kadar her yöne uzanıyorlardı, tamamen hareketsizdiler ve domuzun Altın’ı en yakındaki Okyanus’a batıyor ve yüzeyine yayılıyordu.


Onlara sakin bir şekilde baktı. Bir Okyanus’un altında bir Okyanus, onun altında bir Okyanus daha; Oraya inip, görmek aklına geldiği anda bile Varoluş’u korkunç bir reddedilme hissi yaşadı. Yeterince güçlü olmadığı için değil... Bu, kendisinin ya da başka herhangi bir şeyin bunu yapamayacağına dair bir histi; Sanki Nabız’ın vizyonuyla gördüğü şey hem oradaydı... Hem de değildi.


Sanki domuzun Dokumalar’ının o canlı denizin derinliklerine indiğini anlamasını sağlayan bir motif ya da fikre bakıyormuş gibi, ve kısa bir süre sonra...


Altın Parıltının son izleri de kaybolurken, denizlerden iki küçük şey yükseldi. Bunlar, soluk ve çok renkli kristallerdi; Her biri başparmağının ilk ekleminden daha büyük değildi ve toprağı bozmadan yüzeye çıktılar. Biri yavaşça Noah’a doğru sürüklendi. Diğeri ise yönünü değiştirip Gular’a doğru süzüldü.


Oradan bir Nilgi yükseldi.


|Varoluş’un Giriş Anlatı’sı sona erdi. Bir Essara 1 İğrençliğ’i, Dağ’a iade edildi.|


|Çabalarınızın karşılığı olarak, Varoluş’tan size bir Küçük Xerion Kristali cömertçe bahşedildi.|


|Yakındaki bölge, farklı türlerdeki Essara Yaşam Formlar’ıyla doludur. BU Dağ’a ne kadar çok dönerseniz, karşılığında o kadar çok şey alırsınız.|


|Siz de bir Essara Yaşam Formusu’nuz. Başkaları da sizi BU Dağ’a geri göndermeye çalışabilir.|


|Geri dönüşünüz yeterli Seviyeler’e ulaşırsa, daha fazla ??? size kendini gösterecektir.|


...!


Demek ki domuz, Varoluş’un omurgasına, evine dönmüştü ve Varoluş bunun bedelini cömertçe ödemişti!


Ve buradaki her şey bir Essara Yaşam Formu’ydu; Etraflarındaki karanlıkta bulunan her canavar öyleydi, o da öyleydi, Gular da öyleydi. Bu bölgedeki her şey, onların onu avlayacağı aynı sebepten dolayı onları avlayabilirdi.


Düşünürken, vermeye devam etti.


Aslında elinde ne vardı? Önünde süzülen bir Küçük Xerion Kristali, her ne ise, beş günlük maskelenmiş koku – Ki bunun büyük bir kısmı zaten geçmişti – Ve rütbesini yükseltmek için Bir Ay.


Yine aşağıya, ayaklarının ötesine, Okyanuslar’a doğru baktı. Kendi verişinin en yakındaki Okyanus’a battığı yerde, bir şey oluşmaya başlıyordu; Çok soluk, birçok renkten oluşan küçük bir düğüm, otoritesinin kaybolduğu yerde toplanıyordu.


Bir kristal. Verisi bir kristal oluşturuyordu! Yetkisinin aşağıdaki Sonsuz Okyanus’a karıştığını hissettiği o an muhteşem bir manzaraydı; O Otorite içinde barındırdığı her türlü farkındalık, daha büyük bir şeyin parçası haline gelirken soluyordu ve verisine geri dönen Enerji... Yükselmeye ve şekillenmeye başlayan bir kristale akıyordu.


Peki ne kadar hızlıydı? Birkaç nefes boyunca onu izledi ve değişimini zar zor görebildi. Öyleyse yavaştı. Yine de, bu Xerion Kristallerini elde etmek için avlanmasına gerek kalmadığı için, bu onun için İkkinci bir Kaynak olmuştu!


Ona dokunduğu anda, çok renkli ve derin bir titreşim içinden geçti; Bunu, Hayaller’inin yaşadığı yer olan BU Hayal Gören İnsan Kökeni’nin derinliklerinde hissetti. Bilgiler yine gözlerinin önünde çiçek açtı.


|Küçük Xerion Kristal’i.|


|Varoluş tarafından cömertçe verilmiştir. Ne bir yara ne de bir borç taşır.|


|Etki: Sahibinin kendi doğuştan gelen Anlatısı’nın Doğal ve Hızlı büyümesini ve çoğalmasını tetikler.|


|50 tane topladığında: Arındırılmış Büyük Varoluş Essara’sı çiçek açar.|


...!


Bunlardan biri, bir Varoluş’un kendi Öyküsü’nü içten büyütürdü. Elli tane ise, daha önce hiçbir şeyden oyulmamış bir Büyük Essara’yı büyütürdü!


İşte bu yüzden!


İşte bu yüzden Köken’in İlkel Gu’su, Varoluşta’ki en güçlü Varoluşlar’ın çoğunun buraya girmek ve burada hayatta kalmak için ellerinden gelen her şeyi yaptıklarını söylemişti. İşte bu yüzden Krallar, güçlerinin bir parçasını dışarıda bırakıp, buraya inerek, kanlarını akıtmışlardı. Dışarıda, Varoluşlar Güç için Varoluş’u yarmaktaydı. Burada ise Varoluş, kendisine borcunu ödeyen herkese onu geri veriyordu.


Yine de Wlli tane. Okyanus’ta oluşan soluk düğüme tekrar baktı.


Bu Elli tanesinin çiçek açabileceği bir Essara’yı elinde tutabilecek miydi ki? Quintessara’nın çok daha görkemli olduğu için onun Essara’sı olacağına karar vermişti.


Ama yine de, onu elinde tutmak sadece bir seçenektir ve Elli kristal, birinin evinde Büyük bir Essara taşıyıcısı olmasını sağlayabilirdi. Henry’yi ve Lygara’yı düşündü ve gülümsedi. Yeterli miktarda elde edebildiğinde, muhtemelen Güçlü Yaşam Formlar’ını kolayca yaratabilecekti.


Daha fazla bilgi geldi.


|Uyum: %100.|


|Uyum: %100’ü Aşıyor.|


|Örgüler’iniz burayı “Merkez Dağ” olarak tanımladı. Size bu şekilde atanacaktır.|


|Bölge: “Merkez Dağ’ın“ “Kök Orman’ı”.|


|Tamın Ötesi’nde bir uyum nadiren kaydedilir. Bir Varoluş Arayış’ı verilmiştir.|


...!


Demek ki buraya verdiği isim, doğrudan Dokumalar’ından alınmıştı. Perdenin içinden geçtiği andan itibaren ölçüp, tartmış ve mantık yürütmüştü; bu yer ise onun zaten karar vermiş olduğu şeyi alıp, kendisine geri vermişti. Hâlâ sadece onun adıydı, ama kullanabileceği bir addı.


Merkez Dağ!


|Varoluş’un Peşinde: İlk Basamak.|


|Süre: Kokun sana geri dönene kadar.|


|Geri Dönüş Koşulu: Kök Ormanı’ndan 18 Essara Yaşam Formu’nu Merkez Dağ’a geri getir. 18’den en az Bir’İ Essara 2 olmalıdır.|


|Evrim Koşulu: Perdede Ölçülen Benliğ’ini Aş. Gerçekten sana ait olan şeylerin en az bir parçası, mevcut Formu’nun Ötesi’ne Evrimleşmelidir.|


|Anlama Koşulu: Kök Ormanı’nın ağaçlarının ne sakladığını ve ışığın nereden geldiğini öğren.|


|Diğer Essara Yaşam Formlar’ıyla çalışmak, geri dönüşleri ve ödülleri azaltacak, gereklilikleri artıracaktır. Kendi gücüyle aşılan Zorluk, gerçek zorluktur.|


|Ödül: Essara 2 Kapısı’nın önünde durma hakkı. MERKEZ Dağı’nın daha fazlası sana kendini gösterecek.|


|İlk Ay’ının sonunda, Kök Ormanı’ndaki yabani otlar ayıklanacak. Yükselemeyenler geri gönderilecek.|


|Yukarıdakilerin tümü, Şema tarafından Ölçülmüş ve Yapılandırılmıştır.|


...!


Oh?